چرا باید نوبل را به «باب دیلن» می‌دادند؟


1395/07/29

در بحبوحه اختلاف‌نظرها درباره اعطای جایزه نوبل ادبیات به یک ترانه‌سرا و خواننده، روزنامه «ایندیپندنت» طرف «باب دیلن» را گرفته و پرسیده: چرا نوبل را زودتر به او ندادند؟! به گزارش ایسنا

چرا باید نوبل را به «باب دیلن» می‌دادند؟




در بحبوحه اختلاف‌نظرها درباره اعطای جایزه نوبل ادبیات به یک ترانه‌سرا و خواننده، روزنامه «ایندیپندنت» طرف «باب دیلن» را گرفته و پرسیده: چرا نوبل را زودتر به او ندادند؟!

به گزارش ایسنا، آکادمی نوبل روز پنج‌شنبه (۲۲ مهرماه) نام «باب دیلن» را به عنوان برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۶ اعلام و «خلق تعابیر جدید شاعرانه در سنت شعر آمریکایی» را علت برگزید
ن او عنوان کرد
. انتخاب او واکنش‌های مثبت و منفی بسیاری را به همراه داشته اما کسی که در این‌باره سکوت پیشه کرده و اظهارنظری نداشته، خود «دیلن» بوده است.
در این حین، روزنامه «ایندیپندنت» با دفاع از سابقه چنددهه‌ای «دیلن» نوشت: شاید برخی اعطای نوبل ادبیات به «باب دیلن» را مسخره کنند، اما براساس کارنامه‌ای که «دیلن» در زمینه دفاع از حقوق بشر در آمریکا و دردهای زندگی مدرن دارد، او بهترین انتخاب است.
اولین واکنش درباره برنده شدن «باب دیلن»، باید پرسیدن این سوال از آکادمی نوبل باشد: چرا این قدر دیر؟
آیا سال ۱۹۶۶ که اولین درخشش‌های او همزمان شد با پیش رفتن آمریکایی‌ها به سمت آزادی، امید و اعتراضات حقوق بشر، کسی نمی‌توانست اعتراض کند؟ سال ۱۹۶۷ که دومین دوره خلاقیت او به افول عشق و ازدواج در جامعه پرداخت و آلبوم «
Blood on the Tracks
» را منتشر کرد، کسی نمی‌توانست اعتراض کند؟
خب شاید آن زمان هم مثل امروز که جایزه نوبل ـ مهم‌ترین جایزه ادبی جهان ـ به یک خواننده و ترانه‌سرای ۷۵ ساله رسیده، بعضی‌ها اعتراض کرده‌اند.
در واقع این بحثی است که نباید به سادگی از آن گذشت. اکثر ترانه‌ها شعر نیستند و ممکن است روی کاغذ و بدون موسیقی، پیش پا افتاده به نظر برسند. اما «دیلن» همیشه یک استثناست.
داوران نوبل این جایزه را به خاطر خلق «تعابیر جدید شاعرانه در سنت ترانه آمریکایی» به «دیلن» دادند. این درست است، اما محدود. «دیلن» تنها خلق‌کننده تعابیر جدید شاعرانه نبوده، او جوهره آمریکا در ترانه‌سرایی را نمایان کرده؛ رویای آمریکایی، چشم‌انداز آمریکایی و روح آمریکایی.
ترانه‌نویسان آمریکایی از «دیلن» تا «پل سایمون» و «بروس اسپرینگستین» بیش از همتایان انگلیسی خود حس مکانی را بیان کرده‌اند. پل سایمون دو ترانه درباره جزییات سفرهای اتوبوسی به «گرین‌هوند» دارد و «دیلن» همیشه شیفته تأثیری بود که مکان روی شخصیت‌ها و آرزوهای آن‌ها می‌گذارد.
او این را تا حدی از خواننده فولک آمریکایی «وودی گاتری» فراگرفت. وقتی «گاتری» در حال احتضار بود، «دیلن» خود را پای بسترش رساند. او بعدها گفت: «وودی گاتری» اولین و آخرین قهرمان من بود. پس از او، «دیلن» راه خودش را در ترانه و شعر پیش گرفت و کشفیات و تفاسیر خود را درباره آمریکا و ساکنانش سرود.
«باب دیلن» یک موسیقی‌دان است و هر جایزه ادبی حتی مهم‌ترین آن‌ها، باید لزوما ابداعات و تعابیر موسیقایی ۵۰ ساله را نادیده بگیرد. طرفداران موسیقی رپ امروز باید به آهنگ «Sunterranean Homesick Blues» سال ۱۹۶۵ «دیلن» گوش دهند و بفهمند چه کسی اولین ترانه رپ جهان را خواند.
در مورد «دیلن»‌ این سفر موسیقایی، سفری انفجاری از موسیقی آکوستیک فولک به گروه سازهای الکتریک در پشت سر او برای اجرای ترانه‌های شدیدا شخصی و نه با معنای سیاسی بود.
اما داوران نوبل هم حق دارند؛ او نوع جدیدی از بیان شاعرانه را به ترانه‌های آمریکایی آن زمان اضافه کرد. اگر یادتان باشد، ترانه‌های آمریکایی درباره ماه و رنج کشیدن و ... بودند. ناگهان شاعری پیدا شد که از دلشکستگی، دلهره و تلخی آمریکایی می‌گفت. از «درست مثل یک زن» گرفته تا احساسات درهم و برهم ترانه «بیمار عشق»، او غرق در احساسات دردناکی شد که در نسلی پس از نسل دیگر طنین می‌انداخت.
ترانه‌های «باب دیلن» تا حد زیادی داستان آمریکایی قرن بیستم را تعریف می‌کرد، از تصویر فراموش‌نشدنی ترانه‌هایی مثل «باران تندی در پیش است» تا جزییات خطر و پیامدهای جنگ هسته‌ای و فراتر از آن. آهنگ‌های او خاصیتی عاشقانه و کیفیتی رویاگونه دارند. صدها نمونه دیگر در ترانه‌های او وجود دارد. پیام ترانه‌های او و زبان آن‌ها جاودان است.
وقتی «ایروین ولش» رمان‌نویس اسکاتلندی، اعطای این جایزه را «یک نوستالژی توجیه‌ناپذیر» می‌خواند، باید گفت: این جایزه به فعالیت‌های یک عمر یک نفر تعلق می‌گیرد. آیا زمانی که نوبل را به «هرولد پینتر» دادند، او هنوز هم کارهای درخشان تولید می‌کرد؟ دوما، «دیلن» دیگر نمی‌توانست ترانه‌هایی مثل «دمیدن در باد» و «زمانی همه چیز تغییر می‌کند» را بسراید. با این حال آلبوم‌های اخیرا او مثل «طوفان»، نشان می‌دهد او همچنان در حال کشف قلب شاعرانگی و روح آمریکایی است.
در یکی از ترانه‌های به‌یادماندنی خود «دیلن» هم آمده که او «همیشه جوان» می‌ماند.
انتهای پیام



مشخصات
نام و نام خانوادگی
ایمیل یا شماره تماس
کد امنیتی

رمان «طوبی؛ سایه‌ای ریشه‌دار در دِی» منتشر شد

رمان«طوبی؛ سایه‌ای ریشه‌دار در دِی » به همت نشر موزه دفاع مقدس و انقلاب اسلامی به قلم محبوبه زارع و در شمارگان 1000 نسخه منشر شد. به گزارش ایسنا، به نقل از موزه انقلاب اسلامی و دفاع م

برنامه‌ جدیدی از رضا رفیع/تحلیل مسائل روز جامعه از دریچه طنز

برنامه جدید شبکه چهار با عنوان «منبع موثق» به تحلیل مسائل روز جامعه از دریچه طنز می‌پردازد. به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی شبکه چهار سیما، «منبع موثق» برنامه‌ای شبانگاهی و با رو

بیانیه سالروز عملیات مرصاد

بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس در بیانیه‌ای با گرامیداشت پنجم مردادماه "سالروز عملیات غرورانگیز مرصاد" منافقین و داعش را دو روی سکه اسلام آمریکایی در مقابله با اسلام نا

نویسنده و تاریخدان مطرح آمریکایی درگذشت

«توماس فلمینگ» رمان‌نویس و تاریخدان سرشناس آمریکایی در سن ۹۰ سالگی درگذشت. به گزارش ایسنا، «آیریش اکو» نوشت: «توماس فلمینگ» نویسنده و تاریخدان شناخته‌شده که سال‌ها در حوزه روزنامه‌نگ

روزهای خوشبختی برای عمارت دوره پهلوی در همدان

با تبدیل عمارت "بدیع‌الحکما" در همدان به موزه علوم پزشکی، امیدواری‌ها برای حفظ و نگهداریِ این بنای ارزشمند افزایش یافته است. « حسین زندی»، فعال میراث‌ فرهنگی همدان از نخست

«مدار صفر درجه» حسن فتحی را با عکس بخاطر بیاورید

اولین قسمت سریال «مدار صفر درجه» به کارگردانی حسن فتحی از فردا (پنجم مرداد ماه) به روی آنتن شبکه «آی‌فیلم» می‌رود. به گزارش ایسنا، سریال «مدار صفر درجه» از روز پنجشنبه (پنجم مرداد ماه

معرفی ادبیات کار یک‌ شب و یک سال نیست

افشین شحنه‌تبار می‌گوید: معرفی ادبیات ایران به کشورهای دیگر کار یک شب و یک‌ سال نیست و زمان زیادی می‌خواهد. مدیر انتشارات شمع و مه در گفت‌وگو با ایسنا با بیان این‌که اهداف این انتشارا

کارگروه تبیین نقش بانوان در دفاع مقدس تشکیل می‌شود

با همکاری موزه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و سازمان بسیج جامعه زنان ، کارگروهی در خصوص تبیین نقش بانوان در دوران انقلاب اسلامی و دفاع مقدس تشکیل خواهد شد. به گزارش ایسنا به نقل از معاون

فهرست فیلم‌های "روزهای ونیز" اعلام شد

12 فیلم از کشورهای مختلف به عنوان فیلم‌های بخش مستقل و جنبی "روزهای ونیز" با هم رقابت می‌کند. به گزارش ایسنا، از میان ۱۲ فیلم راه یافته به بخش مستقل "روزهای ونیز" هفتادمین

رونمایی فیلم جدید «وودی آلن» در نیویورک

«واندر ویل» جدیدترین ساخته سینمایی «وودی آلن» در اختتامیه پنجاه‌وپنجمین جشنواره فیلم نیویورک برای اولین بار به روی پرده می‌رود. به گزارش ایسنا به نقل از هالیوود ریپورتر، این فیلم با

مطالب سایت

تمامی اخبار دانش نیوز بدون دخالت انسانی و توسط موتورهای جستجوگر جمع آوری میشود و دانش نیوز در قبال محتوای اخبار هیچ مسئولیتی ندارد.
royaloriental.ch